วอน (เธอ) -รีวิวหนัง- ที่มุมมองความรัก ไม่ได้มีแค่ด้านเดียว

วอน (เธอ) -รีวิวหนัง- ที่มุมมองความรัก ไม่ได้มีแค่ด้านเดียว

วอน (เธอ)

วอน (เธอ) เป็นหนังไทย แนวดราม่า จากผลงาน การกำกับเรื่องแรก ของ ชิง สุโกสินทร์ อัครพัฒน์ นำแสดงโดย ฟ้า ษริกา, พีค ภีมพล, เซ้นต์ ศุภพงษ์, มีน พีรวิชญ์

 

หนังเลือกที่จะเปิด เรื่องราว มาด้วย การใช้ประโยคที่ว่า “เพราะทุกคน ย่อมเป็น พระเอก นางเอก ในเรื่อง ของตัวเองเสมอ” ก่อนที่จะตัดแบ่ง เรื่องราว ที่เกิดขึ้น ทั้งหมด ผ่านมุมมอง ของตัวละคร ทั้งสี่

ประกอบไปด้วย เดี่ยว (มีน-พีรวิชญ์ อรรถชิตสถาพร), โอม (เซ้นต์-ศุภพงษ์ อุดมแก้วกาญจนา), บิว (พีค-ภีมพล พาณิชย์ธำรง), และ เนเน่ (ฟ้า-ษริกา สำรทศิลป์ศุภา)

วอน (เธอ)

 

หนังเลือกจะเล่า เรื่องราวของ เดี่ยว ก่อน คือการ ทำให้คนดู เห็นว่า การที่ ชายคนหนึ่ง ตกหลุมรัก ผู้หญิงสักคนนั้น เขาต้อง ใช้ความพยายาม มากแค่ไหน ในการ ทำให้เธอชอบ แม้ว่า ความเป็นจริงแล้ว อีกฝ่าย อาจจะ ไม่ได้คิด อะไรกับเขา เลยก็ตาม

เมื่อหนัง เลือกจะเสนอ เรื่องราว ความรัก ผ่านสายตา ของตัวเอก แต่ละตัว ตัวละคร ในแต่ละพาร์ท จึงจมอยู่กับ ความคิดของตัวเอง และมองว่า สิ่งที่ตัวเองทำนั้น คือสิ่งที่ดี ที่สุดแล้ว

กลอุบาย ที่หนัง วางเอาไว้ จึงเริ่มสัมฤทธิ์ผล ในเรื่องราว ของคนต่อ ๆ มา ที่พลิกความรู้สึก ของคนดูว่า จริง ๆ แล้วสิ่งที่เกิดขึ้น กับตัวละครก่อนหน้านั้น ความเป็นจริง “เรื่องจริง” ที่เกิดขึ้นนั้น อาจจะ ไม่ได้เป็นไป ตามมุมมอง ของตัวละครอีกคน

จุดเซอร์ไพรส์ ประการสำคัญ คือการแสดง ของฟ้า-ษริกา สำรทศิลป์ศุภา ในบทของ เนเน่ ที่ทำให้เรา มองเห็นว่า การที่เธอ เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง ในช่วงเวลา หัวเลี้ยวหัวต่อ ของชีวิต จะเป็นวัยรุ่น ก็ไม่ใช่ จะเติบโต เต็มวัย ก็ยังไม่ชัวร์

ทำให้เรา ได้เห็นมิติ ของตัวละครนี้ ผ่านผู้ชาย ทั้งสามคน ที่ “ทั้งมอง และปฏิบัติต่อเธอ” ในแง่มุม ที่ต่างกัน แถมในเส้นเรื่อง ของแต่ละคน เนเน่ของเดี่ยว โอม และวิว ก็เป็นคนละเวอร์ชั่นกัน ในแง่ ของการแสดงเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เรียกได้ว่า เป็นงานละเอียด ในการแสดง

ก่อนที่เรื่องราว ทั้งหมด จะเดินหน้า ไปสู่บทสรุปว่า “ทำไม” และ “เกิดอะไรขึ้นกับเนเน่” ระหว่างทาง ของหนัง ก็เปิดโอกาส ให้นักแสดงชาย แต่ละคน ได้รับโอกาส ในการโชว์สกิล ด้านการแสดง อยู่ไม่น้อย

ซึ่งคนที่โดดเด่น ที่สุด น่าจะเป็น พีค-ภีมพล พาณิชย์ธำรง ในบทบิว เพื่อนสนิท ของเดี่ยว ที่พยายาม เป็นคนกลาง ในการ คอยช่วยเหลือ เพื่อนตัวเอง ให้สมหวัง ในความรัก ทั้งที่ลึก ๆในใจ เขาก็ยัง อะไรบางอย่าง ที่ไม่อาจ จะพูดออกไป ได้เช่นกัน

วอน (เธอ)

 

การถ่ายภาพ และออกแบบฉาก ตอนกลางคืน ของหนังเรื่องนี้ ได้รับ การดีไซน์ ออกมา ได้น่าหลงใหล ทั้งการจัดแสง สี และย้อมภาพ ออกมา ได้เข้ากับ โทนอารมณ์ ของหนัง เป็นอย่างดี

ทำให้เรา ได้เห็นมุมมอง แสง สีของเมืองหลวง ในยามค่ำคืน ที่น่าประทับใจ ในขณะที่ การเล่าเรื่อง มีกิมมิค และถ่ายทอดอ อกมา ได้อย่างมีชั้นเชิง

ถึงแม้ว่า ภาพรวม ของโครงเรื่อง และบทหนัง จะไม่ได้ มีอะไรแปลกใหม่ เลยก็ตาม แต่หนัง สามารถจับอารมณ์ คนดู เอาไว้ ได้อยู่หมัด ครึ่งแรกของหนัง อาจจะ มีปัญหานิดหน่อย

อาจเป็นเพราะ คอนเซ็ปต์ ที่เล่ามุมมอง ของแต่ละตัวละคร ทำให้ ยังมีขาด ๆ เกิน ๆ และไม่สมเหตุ สมผล อยู่บ้าง แต่หนัง ก็สามารถ เติมเต็ม และกลมกล่อม ได้ดีขึ้น ในช่วงครึ่งหลัง ของหนัง ทำให้ ดำเนินเรื่อง ไปสู่บทสรุป ที่เกินความคาดหมาย

วอน(เธอ) อาจจะ ไม่ใช่หนังรัก ที่สมบูรณ์แบบ ที่สุด แต่หนัง ก็มีดี ได้ด้วย ในการนำเสนอ และถ่ายทอด เรื่องราว แบบว่า จะมีจุดด้อย อยู่ประปราย แต่การสร้างคาแรกเตอร์ ให้ตัวละคร ของหนัง ทำได้ดี

เห็นได้ชัดว่า เป็นหนัง ที่สร้างมิติ ให้กับทุก ๆ ตัวละครหลัก อย่างเด่นชัด ทุกคาแรกเตอร์ ที่ต้นสาย ปลายเหตุ มีเหตุผล และถูกขยาย ออกมา เป็นอารมณ์ เฉพาะตัว ของแต่ละคน

ทำให้หนัง ที่มีความยาว ถึง 2 ชั่วโมง กลายเป็น ความเติมเต็ม ที่กำลัง กระชับพอดี เล่นบาคาร่า

Leave a Reply